Pek çok babaya göre, çocuklarla anneleri ilgilenmeli, anneliğin yanı sıra babalık da yapmalıdırlar! Hâlbuki ailede herkes kendi boşluğunu doldurur. Anne "annelik" işlevinde kalmalı, "baba" çocuklarına babalık yapmalıdır. Görevden kaçmalar ya da görev kaymaları (annelerin, babalık görevini de üstlenmeleri gibi) çocuklarda derin bir "açlık" başlatır: Anne-baba açlığı.
"Baba açlığı", çocuğun fiziksel, ruhsal ve duygusal olarak baba özlemi çekmesinin adıdır. Gerçekten de sadece bizim çocuklarımız değil, özellikle gelişmiş dünyanın hemen hemen tüm çocukları, çağın getirdiği şartların da bir gereği olarak "baba açlığı" çekiyor.
İşte bu sebeple diyoruz ki "Babalar eve dönsün!"
Tabii gerçek anlamda eve dönmekten söz ediyoruz. Gerçek anlamda eve dönmek; eve iş getirmemek, televizyon karşısında uyuklamamak ve pineklememek, aile bireyleriyle aktif iletişim kurmak, yani muhabbeti aile hayatına hâkim kılmak anlamına geliyor.
Sağlıklı bir toplum için "Babalar eve dönsün!"