Koca kent adeta ölüm sonrasının sessizliğine yatmıştı. Ölümün aslında olmadığı, varlığının ise, her an hissedildiği havası, tüm şehri kapsamışa benziyordu. Uzanıp yakalanacak kadar yakın, dokunulmayacak kadar uzak ve soğuk duruyordu. Zaman zaman ürperti ile kendisini hissettirse de uzak durulması gereken soğuk bir duygu ile tüm insanları bir bütün çevrelemiş, onları etkisi altına almış, herkesi kendi yörüngesine adeta oturtmuş görünüyordu. Soğuk, bir o kadar da kahredici olan şiddet sarmalı, dalga dalga toplumu etkileyerek yayılıyordu...