Annem Heves Yüce, 89 yaşında bu dünyaya veda etti, ardında çok güzel ve acılı anılar, değerler bırakarak...
Zindanlarda yattığım 20 yıl 97 gün boyunca hep benim yanımda oldu; hep bir direnişçi oldu, zulme, işkence ve bizi inkâr ve imha etmeye çalışan bu düzene kafa tuttu, onun dayatmalarına boyun eğmedi.
Bu nedenle direnişçi, hep dik duran ve boyun eğmeyen bir kimlik kazandı.
Direnişçiliği sadece zulme, işkence ve onun arkasındaki aygıta karşı değildi; aynı zamanda, her türlü yaşamsal ve toplumsal kuşatılmışlığa karşı da dik durdu; ayakta kalmanın mücadele etmekten ve direnmekten geçtiğini çok iyi biliyordu, hayat, bunu katı bir biçimde göstermişti. Bu nedenle çocuklarıyla birlikte her türlü zorluğa karşı mücadele etti; başını dik tuttu, her türlü sert rüzgâra karşı eğilmedi, bükülmedi...