Beyazın kucağında beyaz bir lekeyim
Kaderin yanlışlıkla döktüğü su
Apartmanlara hapsolmuş ışık
Arabalar, deniz motorları, dikeni batan pamuk
Uzayın sonunu geçiyorum

Ve beyaz, hep beyaz, hep aşk
Sıfıra sabitlenmiş huzur
Ne azım ne çoğum
Ne ihtiras ne buhran
Ne yüzüm var ne elim
Ben artık yoğum