Bu kitapta anlatılanlar, bir ağacın büyümesinden ibaret değil; insanın içindeki toprağın nasıl yeşerebildiğinin hikâyesi... Bazen bir köy pınarını kurtarmak için dikilen fidanlarda, bazen bir okulun arka bahçesinde tutan bir aşıda, bazen de huzurevi avlusunda açan portakal çiçeğinde aynı hakikat saklı: Hayat, emek isteyen bir filizdir.

"Ağaç Yetiştiren Öyküler'de her kahraman, aslında toprağa değil, umuda su verir. Kimi rüzgârı kırmak için şerit şerit ağaçlar diker; kimi dere kıyısında söğüt nöbeti tutar; kimi kışın ayazında bir serayı ayakta tutmak için geceyi gündüze katar. Hepsi bir şeyi öğrenir: Doğru zamanda, doğru yerde, sabırla yapılan küçük bir iş; koca bir geleceğin kapısını aralayabilir.