"Japon edebiyatının sakura çiçeği kadar narin, gün batımı kadar hüzünlü sesi..."
Osamu Dazai, "Akşam Güneşi"nde bir devrin son soluğunu, bir insanın içsel çöküşünü, aşkın ve onurun ağır yükünü anlatıyor. Toplumun kıyısına itilmiş bir soylu kadının onurlu direnişiyle, varoluşun acı gerçekleriyle yüzleşmeye çağırıyor bizleri.
Güzelliğini yitirmeyen bir kadının, yitip giden bir dünyanın ardından söylediği vedadır bu kitap. Yaşamın sessiz kırılmalarında saklı kalan fısıltılar, Dazai'nin ustalığıyla sayfalara dökülüyor.
"Akşam Güneşi" bir çöküşün en zarif hali; bir kadının incelikle susarak haykırdığı bir veda mektubu.