Öyle sözler vardır ki, insanları birbirine düşürür; kavgalara savaşlara sebebiyet teşkil eder. Öyle sözler de vardır ki, savaşları sona erdirir, barışa ve süküna vesile olur. Nice dost meclislerinin, içlerinden birinin patavatsızca söylediği yakışıksız bir söz yüzünden küskünlüklere, dargınlıklarla, kırgınlıklarla, hatta kavgalarla da dağıldığını görmüş ya da dumuşuzdur. Tarih kitapları, farklı bir nazarla bakıldığında, sorumsuzca söylenmiş vakitsiz ve talihsiz bir söz yüzünden başlayan savaşların çetelesi gibi değil midir?