İlkel insan konusunda yapılan spekülasyonlarda, aşırılıktan aşırılığa doğru bir gelgitin olduğu görülmektedir. Önce o fakirlik şiddet ve korku içinde yaşayan küçük bir hayvandan az öte bir şeydi; daha sonra zenginlik barış ve güven içinde yaşayan bir beyefendi oldu. Başlangıçta o, herhangi bir dini duygulanım veya inançtan bağımsız idi; sonra tümüyle kutsalın egemenliği altında ve ritüole gömülü hale geldi. İlkin o zayıf ezen bir bireyseldi idi; sonra toprak ve eşyaların ortak kullanımını savunan bir toplumsalcı oldu. Önce o, kama seksüel iken; sonradan o yerel değerin bir modeli olmuştur. Kabul edilen bir düşünceyi değiştirmeye çalışırken, ona karşı kanıt seçim ve toplamada bir muhalif çarpıtma oluştuğunu zannediyorum.