Halk avcıları halktan ne denli uzaksalar o denli yakın ve şirin görünmeye çalışırlar. Sömürü düzenini sürdürmek ve halkın alınterini yağmalamak için tumturaklı laflarla duyguları okşarlar, nabza göre şerbet vererek halkı uyutmaya çalışırlar. Ama günün birinde tak der halkın canına... Umutlar çoğalır, öfkeler artar, el ele verir tüm ezilenler...
Ve işte o zaman maskeler alaşağı edilir, kuzu postun bürünmüş halk avcılarının çirkin yüzleri tüm iğrençliğiyle gözler önüne serilir.