Divan edebiyatı, 13. asrın sonlarından başlayıp 19. yüzyılın ortalarna, Tanzimat'a kadar yaklaşık altı asır boyunca devam eden zengin bir edebiyattır. Aşık Paşa'dan Şeyh Galib'e, Şeyhi'den Hersekli Arif Hikmet'e kadar divanı ve divançesi olan, antolojilerde yer alan 3000'e yakın Divan şairi vardır. Her biri Mostar'dan Bağdat'a, Kafkasya'dan Mısır'a kadar Osmanlı coğrafyasından dil işçiliği yoğun motifler taşır. Tanzimat'tan sonra Batı edebiyatı etkisinde gelişen Yeni edebiyat nasıl "milli" ise, Osmanlı'nın kuruluş yılalrında Fars edebiyatınnın etkisinde kalan edebiyat da o kadar "milli"dir. Divan şairi önünde bulduğu kurallara uymak şartıyla kelimelere kanat açtırıp onların anlamlarını kurcalayarak bir kuyumcu titizliğiyle oynar.Eğer bu şiiri altı asır boyunca dokunmuş bir kilime benzetirsek, ilmik ilmik hepsi de bu kilimin desenlerini tamamlar.