Etrafımızdaki bekar kız arkadaşlarımız evlenmek için can atsa da, uygun adayı bir türlü bulamıyorlar. Hepsi de güzel, okumuş kariyer sahibi kızlar... gel gör ki kısmetsizler. Gözlerine kestirdikleri erkekler kararsızlıkları yüzünden ellerinden uçup gidiyor. Hiçbir bağlantısı olmayan tek tük adamı da bizimkiler beğenmiyor, sessiz, soğuk, can sıkıcı buluyor. İşin kötüsü artık karşılarına çıkan her adam için kendilerine, "Bununla evlenilir mi?" sorusunu soruyorlar.

Elektrik tutmadı, boyu kısa, saçı uzun derken günler geçiyor, bizim kızlar her geçen gün evleneceklerine dair inançlarını yitiriyorlar.

"Kardeşim benhalimden memnunum. Ömrümü daldan dala konarak geçireceğim" şeklinde değerlendiren bir kişi bile yok. Her nasılsa evlilik tuzağından köşe buçak kaçmaya çalışan erkeklerin yuva kurmuşken, evlenmeye can atan kadınların çoğu bekar. Erkekler için evlenmek ancak çocuk sahibi olmak istediklerinde arzulanan bir durum. Peki kadınlar niye obsesif bir şekilde evlenmek ister?

Elinizdeki eser, bu can yakıcı soruya cevap bulmaya çalışıyor.