Bir cinnetin, bir karabasanın yaşandığı bu hayata artık yoksun. İyi ki de yoksun diyorum; çünkü acı çekerdin, Beynindeki esrar da yetmezdi seni avutmaya. Ölüme kadar, sana olan aşkımı bir sır gibi saklayıp, bu aşka o derin merhametinle bağlandığım için sana minnettarım. Çok yalnızım ve seni çok özlüyorum. Sen benim için kırk yılda bir gibisin; öyle eksik, öyle hazin, öyle paramparça.