İbni Sina, İslam toplumunun kentlerdeki ara katmanlarından gelmiş olmasına karşın, bir halk adamı ya da devrimci değildi. İdeali, zirvesinde çok az kişiye yer olan hakikate ulaşmaktı. Kitle için yasalar zorunluydu, ulema da etik ve politika ile yasaların gelişmesine hizmet ediyordu.