En ağır koşullarda, kendisinden ve toplumdan gelen en büyük engellemeler ortasında bile 'eylem' ile 'ozan'ı birbirinden ayırmaması; bu sanatsal 'şizofreni'ye düşmemek için sonuna dek direnmesi; 'gitgide yalnızlık, korku ve yabancılaşma duyguları'nın egemen olduğu bir tür Batı şiirini örnek alan, onu dayatmaya çalışan 'bir sanat ortamı'na karşı, 'yalnızlık ve keder duygularının varolabilirliğini yadsımamakla birlikte, bu duyguları altetme, onlara üstün gelme' yönelişinin büyük bir örneği olmasıdır asıl 'bugünkü Atilla Jozsef'. (Kemal Özer)