Biten bir aşk ve ardında bıraktığı kırık bir kalp...
Alçıya alınmış,tekrar eski yerine özenle yerleştirilmiş;hasarsız halini özleyen kırık bir kalp...
Bazı sözler tam yara aldığı yerden kanamaya başlar,bazıları önce ayağa kalkmayı bekler...Ağlamak ve unutmak;gülmek ve hatırlamak kadar gerçek...Her gülümseyiş birgün iyileşecek...Sahi,iyileşmek diye bir şey var mı ki? Herkesin öyküsü,herkesin kalbi başka...Ama kırık hep aynı yerden...Aşk varsa sözyaşları hiç durmaz...