daha güçsüzdüm oysa dokunduğunuz her yerimden,
pınarları kıskandıracak göç akıyordu derinlerime,
ki solmak oluyordu artık viran duraklar egzersizi,
yalnızlık akıtıyordu çoğaltarak kendini yalnız,

sargı tutmaz olmuştu yaralarım hep içerde çoğalan,
ve bir kaymaydı işte hayat bende sürekli bir heyelan,
daha güçsüzdüm oysa dokunduğunuz her yerimden,
kaymalar oluyordu, başka yeri olmayıp bana yığılan...