Adına hayat denilen, koca koca taşlarla döşenmiş, büyük, uçsuz bucaksız, ufuk çizgisi bile belli belirsiz bu yolda, yanı başımda beyaz ve siyahtan ama kırmızı alevleri de olan mavi gözlü "O Adam" beliriverdi. Ve "O"; bir rüyada görünen gibi, ne hayali bir elbiseyigiydirip yakınlaştırabildiğim, ne de gerçeğini... Yani ne benim diyebiliyorum, ne de aksini iddia edebiliyorum.Artık "O" var, yanı başımda duran. Ve "O" biliyor bu yolda nerde, nasıl olduğumu. Gerçk şu ki; sapmadan önce karşımda birden bire beliren oydu ve yine onun mavi gözleriydi, bu sisli, engebeli, geçilmesi, ilerlemesi zor olan yolu bana cazibeli kılan. Ona, onun hissettirdiği tarifsiz huzura kapılarak, gözü kapalı girdim adı "A-Ş-K" denen ateşin içerisine.