Sanma ki duymuyorum yağmurun sesini.
Tepelere bakarken ıslanıyor yüzüm.
Ağaçların arasından bir yol açtım,
Yüreğimdeki yangın yerine giden.
Tepelere, kimsenin olmadığı yerlere
Kendimi bulmak için gidiyorum.
Sanma ki yüzümdeki ıslaklık yağmurdan.
İçimdeki çizikler acıyor, çok üşüyorum.
Söylemek istediklerim hep yarım kalıyor.
Suskunluğu kendime bir mabet sayıyorum.
Sanma ki umut etmiyorum, düşlemiyorum.
Kimsenin kimseyi görmediği kalabalıklarda,
Yüzümde yarım bir tebessümle yürüyorum.
Sanma ki yüreklerin taşlaştığını bilmiyorum.
Sanma ki yağmurun sesini duymuyorum.
Sanma ki sevmiyorum seni.