cevabını susmak eyleminin,
geniş zamanıyla çekimlediğim sorular,
öznesiz, yani sahipsiz bir cümle gibi,
kanayıp duruyor kağıtlarda...
kandan kelimeler türüyor, suretine...
sonra bir yazı boy gösteriyor,
kırmızı gözleriyle...
"belkisiz günlerin,
çok sesli ve de hiç sözlü
yanlarıyla bekledim...
yalpalandım, yarımdım, yarımdın!.."
şimdi ise hiç bitiremediğim bir şiir,
hiç olmamış, 'asıl'sız bir ihbarsın...
ben yine de müebbedim,
hayalimdeki gözlerine...
affı infaz sayan,
sensiz günlerin katil zanlısı sıfatımla,
ezber bozan bir sevdanın,
suçlusuyum ben...