Hiçliği istiyorsun, hiçliği yaşıyorsun; kendi istemine, yaşamına sahip olmaktan korkuyorsun. Kendine yaklaşırken, ötekilerden uzaklaşırsın; ama onlar binbir türlü korku, yasa salarlar içine, onlardan uzaklaşmaman, onların esaretini 'özgürlük' olarak benimsemen için.

Yürüdüğün yol yaşam yolu; ama sen ona yabancılaştırılarak bir durakta bekletiliyorsun. Kendi durağını yaratacak olan yolu yürümeye çekiniyorsun; kendi yolunu yürüyecek düşünceyi yaratmaman için, yeterince 'gerçek' asmışlar üstüne.
Uzun bir tarih var ardında, kökeni karanlığa varan hikâyelerle bezeli, senin deneyim alanının dışında; deneyim alanını yaratan. 'Tarihin tini'nden yontularak, bilincine eklemlenen bir tini yaşıyorsun.

Kendi trajedini yaşamayı olumsuzluyorsun, ötekilerin dramasını yaşamak uğruna...