Çadırdan biraz ileride yanan ocağın başında, kargıdan yapılmış bir hasırın üstüne iki şahıs karşılıklı oturmuşlardı. On beş-yirmi adım ötede duran nöbetçiler, onlara dikkatli ve mera içinde bakıyorlardı. Bu da onların görevleriydi. Emir Timur, geceden onların yanına hiç kimsenin, hatta yakınlarının bile bırakılmamasını emretmişti.