Mezopotamya uygarlıkların beşiği... Savaşların, barışların, göçlerin, kültürün ve medeniyetin, dostluğun ve düşmanlığın arka bahçesi... Bu bahçeden birçok uygarlık gelip geçmiş ve hiçbir toplum bu toprakları onlar kadar sevmemiştir; Kürtler, etnik yapıları gereğinden fazla tartışılmış, ne yaptıklarından çok kim oldukları sorgulanmış, Mezopotamya'nın vefakâr çocukları...

Kürtler; Hurriler, Mitanniler, Urartular, Gutiler, Medler. Dehhak'da zulmü, Demirci Kawa'da kurtuluşu gördüler. Hammurabi'ye rakip oldular, İskender'e yoldaş, onlar Kürtler hep oradaydılar ve oradalar. Şerefname'de destanlarını, Mem u Zin'de aşklarını anlattılar. Malazgirt'ten, Çaldıran'a bu coğrafyada varolmanın adıydılar.

Kürtler; Türkler Anadolu kapısına geldiğinde dindaşları, rehberleri onlardı. Selahaddin Eyyubi ile Kudüs yollarına kanlarıyla adlarını yazanlar yine onlardı. Çaldıran Ovası adını zafer koyduğunda tarih sayfalarında, onlarsız olmazdı. I. Dünya Harbi demişler adına teslim ol ya da savaş. Ataların emaneti engin dağlar, Fırat'ın ve Dicle'nin hediyesi var dediler, teslim etmediler.
Kürtler; Onlar Barış İstediler; Hep Savaştılar...