İçimin Sesi
Dolayısıyla
Kendimle Kısacık Bir Söyleşi

- Ne diye bir kitap daha?
- Sorularım tükenmedi. Yanıt-deneyişlerim de öyle. Özlemlerim dipdiri; söyleyeceklerimi mahmuzlayıp duruyor. Sürekli koşturmadayım. Gell de yazma!
- İçimin Sesi, -öncekiler değil miydi?
- Her yazdığım içimin sesi. Bu kez, bir başka türlü içimden geldi, açık-seçik belirleyeyim, dedim.
- Bu kitabın yeniliği neresinde, peki?
- Dedim ya: soruları, yanıtları, havası, esintileri, duyarlığı duyarsızlığı, akıllılığı deliliği, -daha bilmem nesi, yaşantılarımı dile dökme çabalarım. Sayılası şeyler mi bunlar.
- Ya daha sonra, kuşkusuz sonrası varsa?
- Dura soluklana, ya da pek durmadan, hep yeniden başlamayı bitiremediğime göre: benim için sonrası varsa, sonrasını da görürüz.
...