Hep başlarken sevdalara,
Kaybettik aşkları.
Yitik bir sevdanın gölgesinde,
Büyüdü masumiyet. ...
Biz yok ettik sevdayı,
Biz yok ettik aşkı.
Gönlü mahzen diyarı yaptık,
Umutsuz kelebekler şehrinde.
Oysa tek olan her şey değerliydi,
Yüreğin kirlenmeyen yerinde;
Allah, Anne, Baba, Aşk. ...
Şimdi bitmeyen korkuların,
Kabusların gölgesine uzanırken,
Çocukken yazdığım bir şiirin,
Son mısrasıyla ferahlıyorum;
İnsan sevildiğine aittir.

Edip BİÇER