Üzmemeli insan...
Hele ki bir kadını hiç.
Çünkü kadınlar içten ağlar.
Ve kadınlar ağladığı zaman,
Saçlarına karlar yağar...
Sevmeli doyasıya; gözlerinden, ellerinden, saçlarından...
Yani bütünüyle yüreğini sevmeli.
Darmadağınık değil,
Büsbütün sevmeli...
Hatta hatalarını, hatta yanlışlarını; yalnız kalan yanlarını sevmeli.
En çok da içinin gülen yanını...
Yüreğinin sokaklarını, düşlerini, yollarını...
En çok da kalbinin çarpmasını sevmeli insan...
Bir kadını adam gibi sevmeli...
Darmadağınık değil,
Büsbütün sevmeli...