Varoluşlarını akıl ve sezginin birlikteliğine borçlu olan iki farklı karakter tahmin edilmesi imkânsız bir sona hizmet etmek için tanıştılar.
Gidecekleri yolda ellerinde olanla yetinemeyeceklerini ikisi de biliyordu.
Çünkü son varsa öncesi de vardı.
Geçmişin derinlerine inerken ayık kalmak zorundalardı.
Çünkü her son esaslı bir karardı.
Bütün olasılıkları hesaplayıp zamana hükmetmeye çalışırken, sadece birbirlerine güvenebilirlerdi.
Ne mutlu!
Ve maalesef ki...