ve güle, en büyük kötülüğü seven insan yaptı:
tutup kopardı en alımlı vaktinde.
ve "eşref-i mahlûkata" leke sürüldü.
o kadar da söyledi merhametli şairler kitaplarda:
gülü sevin, diye; koparmayın, diye...
gül camekana hapsoldu, kaybetti zarafetini,
bülbül aşkını sırtlayıp terk etti şiirimizi,
ardısıra bütün kuşlar ve letafet...
***
ve sevdam, sevdam Anka kanadında bir tüy,
Anka, Kaf dağın yücesinde bir bilge kuş,
bin yıldır beyhude bir arayıştayım.
Anka'nın konduğu hiç görülmemiştir; oysa
insanın bastığı yere.