Günün ışıması ile ışığa ellerini açıp verdiği aydınlık için güneşe şükreden insanlar, çeşmenin berrak suyundan demlenen çay, kar aydınlığında okula yetişme telaşı, ürün yetiştirmenin zorluğu ama üretimin güzelliği; gökyüzüne heybetli yükselen dağlar ve ağaçlar ile güzel bir yöre anlatılır Zülfikâr romanında.
Ama bu güzel yörede yaşamak,  gün geçtikçe imkânsız hale gelmiştir. Zülfikâr, insanın yurdunu terk etmek zorunda kalmasının keskin sızısını anlatılır.
Zülfikâr, yaşadığımız coğrafyada iyilik, adalet ve sevgi kadar kötülüğün yıkıcılığını zulüm görmüş insanların yaşamı üzeriden soğukkanlı işleyen bir romandır.