Nereden başlasak, yolu şiire çıkıyor bütün yazdıklarımızın. Şairsen ve elindeyse kalem, yazarsın er yâda geç. Şiir kimisi için bir araçtır, kimisi için bir amaç.
Ama bazıları vardır ki; şiir onlar için ekmektir sudur tutkudur.
Neresinden bakarsanız bakın içi dışı şiir olanların yolunda ışıktır yazdıkları. Hüzünlü başlasa da, sonunda umudu vurguluyor, yaşamın sevincini ve manevi duyguların maddesel duygularla bir birine izdüşümü izliyoruz Sebahat Karagöz şiirlerinde.
Büyük bir şairin ayak izlerinde nasıl dolandıysam, öyle dolandım Sebahat Karagöz şiirlerinde, kendine özgü ivmesi kendine has anlatımı takdire şayan.
Hayatın acımasızlığı karşısında boynunu büken kelimelerden şiirler inşa etti. Yüreğinin renginde ve efkârlı kalemiyle, ucu yanık türkülere boyadı sözcüklerini, her renge boyadı şiirlerini.