Bin asır öteden uğradım sana
Kadim zamana yenilen kadınlar üşüştü düş/lerime
Asi ve mavi hırkalı şiirler giydirdim suskun dillerine
Fukara beşiğinde uyutulan düşler yeşerdi
Kimdir kadın
Ana mı
Yar mı
Adı konmayan sevda mı
Zamanın sarnıcından süzülür yokluğundaki fukara
Yüreğim
Uyutulan düş/ler gibi
Mahmur bakar sevdaya gözlerin
Eskiyen ömründe bir tutam merhamet kalsa da
Bin bir bereket doğuracak yüreğimdeki sen
Mezopotamyasına