Bir çok din, dünyaya ve hayata dair sorunları azizlerin kişilikleri ve menkıbeleri üzerinden dile getirmiştir. Azizler dini söyleme göre kendilerini bütünüyle öteki'nin hizmetine adayan kimselerdir. Azizler ve Postmodernizm, postmodern bir etik kurma yolunda ki bunu yaparken de azizce kişiliklerin menkıbelerine başvuran cüretkar bir girişim. Edith Wyschogrod'a göre, kişisel hevanın azizlere özgü bir biçimde baskıtırılışı ahlaki varoluşun mihenk taşıdır ve ahlak tasavvurları için postmodernizm içinde bir yer açar. Yazar, diğerkamlık problemine karşı analitik felsefenin postmodern zamanlarda ölümcül bir sola ulaştığını göstermek istiyor.

Wyschügrod'un kitabı modern öncesi dönemlere ait menkıbelere nostaljik bir dönüş değil fakat azizlere özgü, 'öteki' hatrına sahiplenilen aşarı bir arzunun ki bu, diğerinin elemlerini sona erdirme ve onun memnuniyetini sağlamaya çalışma arzusudur. Postmodern bir izahıdır.