SUNUŞ
Merhaba! Yıllardır cevabını bulamadığım bir sorum var: Biz eğitimli bir toplum muyuz? Eğer eğitimsiz bir toplumsak bunca resmi/özel okula, üniversiteye, kitap, gazete, dergi, kütüphane, tiyatro, sinema; öğretmen, mühendis, doktor, siyasetçi, rektör, dekan, akademisyen, vali, kaymakam, hakim, savcı, müdür, genel müdür, sanatçı, gazeteci, yazar, din adamına... nasıl sahip olmuşuz? Bunlar eğitim olmadan olacak işler değil. Diğer yandan eğitimliysek dünya çapında örnek alınacak bir okulumuz, üniversitemiz, rektörümüz, dekanımız, din adamımız, siyasetçimiz, hakim savcımız, gazetemiz, gazetecimiz, müdürümüz, genel müdürümüz, kütüphanemiz, tiyatro, sinemamız, dergimiz neden yok? Herkes nitelikten şikayet ediyor. O zaman herkes kendi niteliğini düzeltmekten işe başlasın dediğimizde de ne başlar ne ayaklar kendimizde düzeltilecek bir taraf bulamıyoruz. Harika bir toplumuz diyeceğiz ama öylede değiliz. Eksilerimiz artılarımızdan o kadar fazla ki sayanın ağzı yorulur. Eskiden olsa belki birkaç kişi çıkardı ama şimdi eksiklerimizi sıralamaya başladığımızda "sen ne diyorsun?" yoluna ayak basanı göremez olduk. Dünyamız giderek kuruyor, kurudukça gevrekleşiyor, gevrekleştikçe çöküyor, çöktükçe depremler oluyor. İşsizlik yoksulluk, hayat pahalılığı, yüksek faizler, cinayetler, kadına şiddet, küçücük çocukların ortadan kaybolması, troller, sosyal medyadaki küfür hakaretler, gazetecilere saldırılar, fikir ve düşünce özgürlüğünün önündeki engeller, seçim yorgunu insanlar, reform yorgunu eğitim sistemi, üniversite düşmanı üniversite, hantal yargı, hastane kuyrukları, vasat medya, vasat siyaset, vasat müzik, vasat sanat, vasat edebiyat yaşadığımız depremlerin örnekleri. "Bize" baktığımda arkasına saklanma yönü zayıf birisi olarak gördüklerim böyle. Umut yok değil ama ne? Bu düşüncelerle sayıda emeği geçenlere teşekkür ederim. 29. sayıda görüşmek dileğiyle... Doç.Dr. Yusuf ARSLAN