Boş lakırdı değildi yazdıklarım ama bir sonu vardı
Asıl olan sonun başlangıcına hazırlanmaktı
İnandırmaktı önce kendimi sonra seni
İçimdeki seni sana tanıtmaktı elbette.
Dalıp götürmekti uçsuz bucaksız denizlere,
Düşündürmekti manasını içtenlikle.
Velhasıl
Bir kahve içimlik vakitte misafir olmaktı gönüllere.
Selam ve duayla...