İnsan hep kendini arar durur, sorgular: hayatı, geçmişini, yaşanmışlıkları, yaşanacakları... Zaten kendini sorgulamaz, kendini aramadan yaşar ise o insan değil sadece "beşer" olur. Beşer de şaşar, şaşar, kaybolur; arar, arar, yorulur. Sonunda kendini muhakkak bulur ve der ki: "Kendimi buldum!"