Kendi kafasıyla düşünen, kendi varoluşuna bir düşünce ortaklığında destek aramayan, kişi, bu tumunun bedelini yalnızlıkla ödemeye hazırdır. Yalnızlık onun özgürlüğüdür. Felsefe yapılan her yerde özgür insanlar olmuştur. Filozof, başkalarıyla ortaklığı, ancak, kendi beninde gördüğü insanlıkta bulur.

Yaşıyor oluşumundan, belli bir yaşama biçimine sahip olmamızdan ötürü felsefe yapıyorsak, yazdıkarımız yaşam sorunlarımızı karşılamalı, çözümlerini vermese de onlara tanıklık etmeli. Kendisiyle ilgilenmemizi isteyen bir toplumda ve bir dünyada yaşıyoruz. Öyleyse bakışımızı, her şeyden önce, kendi toplumumuza çevirmeliyiz, dünya bütünün gözardı etmeksizin.