Susuyorum artık...Herkesleşmemek için, yeni kalmak için, tadımın kaçmaması için.Bazen zor oluyor istemediğim yapımı bastırmak, insanların yaptıklarına göz yummak, nefretle bakıp bir şey yapamamak! Öfkem birikiyor içimde, anlatamıyorum insanlara doğruyu. Anlatsan ne fayda! İnsanların kendilerine göre doğrusu var. Konuşmaya yoruluyorum, bir şeyleri ifade etmeye... Kendi kendime sorguluyorum; insanlar aşağılık olmayı kendisi mi seçiyor, yoksa yapılarında mı var?