"Gençlik yıllarını yaşayan bu çocuğun tek kaygısı, insanlar için en zor olan, kendi beni ve benciliği ile hesaplaşmasıydı. Tüm yaşamında bunu göz önünde bulundurmak istiyordu. Yaptığı ya da yöneldiği her işte, 'Acaba benim ne kadar benciliğim var bu işte?' diye kendisini sorgulamak istiyordu. Tabii o, erdem değeri taşıyandan yana olmuştu. Böyle bir yaşam sürerken, her şey ona daha kolay geliyordu. İnsanlardan hiçbir şey beklemeyen, bulunduğu durumda çıkarını bile aklına getirmeyen, haklı da olsa istemekten utanan bir insan olmak istiyordu."