Demir parmaklarında duyduğun sarkaç, gitgide ne kadar benziyor yüzüne
 ki rüyan
 -da tepsi
 -de kano, bir çamur gülüş
-tür yarılan, gibi akan şehir de
hasılı kemik küreklerin, yüklenir yorgunluğunu şehrinin 
  ağaç diplerinden!