Bu  kitap,  1955-1962  yılları  arasında  İstanbul'da  tıp  eğitimi  alan  bir  Anadolu  çocuğunun  hayat  hikâyesidir.  Dolayısıyla  o  yılların 
İstanbul'unu, öğrencilik hayatını ve o dönemin öğrencilerinin yaşadığı problemleri anlatır. 
O yıllarda  sosyal  hayatın  içinde  her  şey  vardır:  Dostluklar,  arkadaşlıklar,  dayanışma,  aşk ve  eğlence  yanında;  çekilen  yokluklar, 
ulaşım ve barınma gibi zorluklar da yaşanır. Bu zorluklara rağmen, tıp eğitimini dönemin tanınmış hocalarından alan bizler, b üyük 
kazanımlar  elde  ettik.  Onların  bilgi,  görgü,  yaşam  felsefesi  ve  tıp  etiği  birikimlerinden  faydalanmak  bizim  kuşak  için  bir  şans 
olmuştur.  Yaşanan  tüm  zorluklara  rağmen  herkes  bu  bilgi  donanımı  ile  eğitimini  tamamlamış,  acısı  tatlısı  ile  geçmişini  ve 
öğrencilik yıllarını unutmamıştır. Hekim olacağımız günlerin heyecanı içinde, öğrencilik yaşamımız ve İstanbul yine de çok güzeldi.
Benim anılarım sadece bana ait değildir. Aslında onlar bizim kuşağın anılarıdır. Olaylar üç aşağı beş yukarı ayrı olsa da 
yaşananlar aynıdır. Şimdi mesleğimizde 52. yılı doldurduğumuz arkadaşlarımız nine ve dede olmuş, yaşlılıklarının tadını çıkarmaya 
başlamışlardır. Şu gerçektir ki her biri ülkemiz insanlarına özverili hizmetlerde bulunmuştur. Hepsine sağlıklı ömürler diliyoru m. 
Altmış beş yıl sonra, bu anılarımı olduğu gibi yazıp yazmamayı çok düşündüm. Bu anılar benim özelimdi. Herkes özelini 
anlatmak  istemez,  onlar  mazinin  karanlıklarında  kaybolur  gider.  Mademki  ben  bunları  yaşamışım,  yalan  değil,  uydurma  değil, 
neden  saklayayım  dedim.  Benim  amacım,  sadece  kendi  hayatımı  değil,  o  yıllardaki  öğrencilerin  durumunu  ve  yaşantılarını 
anlatmak  ve  ülkemizin  geçmişindeki  eğitim  şartlarını  olduğu  gibi  yansıtmak.  Çünkü  okulu  bırakanlar,  başaramadığı  için  veya 
ekonomik nedenlerle ayrılanlar çok oldu. Bu kitap öğrencilere motivasyon veren bir kaynak olabilir diye düşündüm. Ben oldum 
olası yalanı, övünmeyi sevmem, zaten hekimlik mesleği de buna müsait değildir. Doğrular hep yolum olmuştur. Bunlardan da hiç 
zarar görmedim. Anlattıklarım sadece benim hayatım değil, benim gibi ve hatta daha zor durumdaki öğrencilerin hayatı. 
Şimdi sizleri anılarımla baş başa bırakıyorum.
Prof. Dr. Turgut Özeke