Bildik sandığımız; özünde hep uzak, hep ayrı kaldığımız bir dünya...

Ameliyathanelerde, yoğun bakımlarda, ilkyardımlarda, curcuna içindeki poliklinik koridorlarında sesleri duyulamayan yürek vuruşları...

Kurtarmaya çalışırken tükenenlerin dünyası...Açlık susuzluk dinlemeden sabahlayanlar; haftalarca, aylarca evinden, çoluk çocuğundan, sevdiklerinden ayrı kalanlar...

Hiç tanımadığı hemcinsleri için kendi sağlığını hiç sayanlar, sessiz bir yıldız gibi karanlığa kayanlar...

Cana can katarken sararan fotoğraflar; tarihin ve hayatın nankör loşluklarında solanlar...

Ne alkış, ne verilecek üç kuruş söndüremez onların yürek yangınlarını; dolduramaz geride kalan boşluklarını...

Kulak verelim hele, bir dinleyelim, geçmişten bugüne, bugünden geleceğe...

Sağlığın ve sağlık uğraşının o öteki yüzü...
Göğüs etlerinde hep insan resmi iğneli; ak önlüklerin öyküsü...