İvan İlyiç artık kanepeden hiç kalkamıyordu.Çoğu zaman yüzü duvara dönük olarak yatıyor, bir yandan acılar içinde kıvranıyor ve hep o cevabını veremediği soruları sorup duruyordu;

"Nedir bu? ölüm olduğu doğru mu?"
İçindeki ses yanıt veriyordu:
"Evet doğru!"
Tekrar soruyordu:
"Peki, bu acılar neden?"
İçindeki ses yine yanıtlıyordu:
"Nedeni yok! Yanlızca acılar..."
Bunun dışında ve ötesinde başka hiçbir şey yoktu.

İVAN İLYİÇ'İN ÖLÜMÜ:Dünya edebiyatının ölümsüz imzalarından Tolstoy'un ölümün gizemine dair ipuçları verdiği ve insanın ölüm karşısında çaresizliği ile şaşkınlığını anlattığı, niceliği küçük ama niteliği büyük kitabıdır.