Ağlayan bir ceylanı aradın sen
Gözünde çeyrek bir arzu
Sevmek için direniyordu
Sevgilerle süsledi bahçesini ergen.
Ölüm nefesi sen ve ben akan,
Nehir olmaya ramak bir dere,
Umman'ın abisine indirdi acısını
Sessiz gemilere,
Ölümün son oluşunu soluyordu.
Armada aşklarla susarken.
Bir yakamozdu sanki denizde