Günler, ne günler« ya Muhammed; Çağlar ne Çağlar& Daha dünyaya gelmeden Müminlerin vardı... Ve bir gün, ki gaflet Çöller kadardı, Hatime'nin kucağında Abdullah'ın yelimi, Amine'nin emaneti ağlardı!
Hatice'nin goncası Ayşe'nin gülöydün. Ümmetinin gözbebeği, Göklerin Resulöydün...
Elçi geldin, elçiler gönderdin... Ruhunu Allah'a, Elini ümmetine verdin. Beşiğin, yurdun, yuvan Mekke'de bunalırsan Medine'ye göçerdin.