Alevilik, diğer adlarıyla Bektaşilik ve Kızılbaşlık, her şeyden önce "insanı ve hayatı sevmek" demektir. Bu sevginin temelinde Hak-Muhammed-Ali, başka bir tanımla Tanrı-İnsan-Doğa üçlüsü vardır. Üçler arasında özde, temelde hiçbir ayrılık yoktur. Yaratılan, Yaradan'ın görünüş alanına çıkışıdır. Bu görünüş alanının merkezinde ise insan vardır. İnsan, evrenin bir "künt-ü kez"idir (gizli hazinesidir); kainatın bir aynasıdır. İnsanın sadece küçücük bir bedenden oluşmadığını, Hz. Ali şöyle ifade etmektedir:
"Sen kendini küçücük bir beden sanıyorsun; oysaki koskoca bir evren sendedir. Sen ey insan, açıklayıcı bir kitap gibisin; harfler içteki sırları açığa vuran vasıtalardır. Derman sende, ama senin haberin yok; derdin sende, ama sen görmüyorsun..."