Kur'an-ı Kerim'in nüzulünden itibaren anlaşılması için çeşitli çabaların gösterildiğini görmekteyiz. Son vahyin ilk müfessiri olan Hz. Muhammed (s.a.v.); Kur'an-ı Kerim'i yorumlarken onda geçen mücmel, mutlak ve müşkil olan lafızları veya ifadeleri sırasıyla tebyin, takyit ve tavzih etmiştir. Hz. Muhammed (s.a.v.)'in Kur'an-ı Kerim'in yorumuna bu usullerle yaklaşımını, genel olarak dilsel ağırlıklı görüyoruz. Sahabe-i Kiram ve sonraki dönemlerdeki Kur'an yorumcuları, Hz. Muhammed (s.a.v.)'in Kur'an-ı Kerim'i yorumlama usullerine paralel bir şekilde tefsir çalışmalarını devam ettirmişlerdir. Zamanın geçmesiyle bu paralellik sistematik hale getirilip ve belli prensip ve usuller üzerinde devam ettirilmektedir.