"....yaşarlar, dingin ve asude, tanrılar misali, tepelerde, insanlara bigane, çünkü kendi nektarları vardır. Uzaktaki engine, sürgüler çekilidir ve zarafetle, ince sisler saygın bir serapla evlerini çevreler, ışıltılı bir alemin sardığı, yaldızlı konaklarını. Bir gülüş, bakarken sinsice büker dukaklarını, ayaklarının dibinde uzanan dünyaya, lanetli, açlığın soldurduğu, vebalı, biçare, illetli, yerin sarsıldığı, uçurumların kızıllaştığı, çöllerin kavurduğu, savaşların kükrediği, gümbürdediği, kentlerin yakılıp yıkıldığı, halsiz zavallıların el açıp yakardığı, gemilerin battığı...