1949 yılında Tahran'da doğan Sirous Nozari'nin şiiri, düşünce ve ontolojik bakış açısından nesnelere, doğaya, aşka ve ölüme yönelik temel bir ilgiye sahiptir. Şiirlerinde varlıkta yokluk, insanın yalnızlığı, evrensel bir kavramdan uzaklık, madalyonun iki yüzü olan aşk ve ölüm gibi kavramlar kendini gösterir.