Piştî dagirkirina Diyarbekirê ji bilî Kelhor, Erdelan, Baban, Mukrî û Şehrîzorê hemû Mîrnişînên Kurdan ên din girêdayî Împeratoriya Osmanî ne. Çend Mîrnişînên Kurdî yên serbixwe di navbera van Împaratoriyên Mezin de ketine ber hev. Mîrnişînên ku bi Împaratoriya Osmanî re hevkarî dikirin, ti bac xwe tunebûn, lê erkek wan a din hebû ku li dijî dijminên Mezin ên Îranê (Şah Îsmaîl) yên di xetereya şer de şer bikin. Danîna baca van Mîrnişînan pir lihevhatî bûye. Dema Çemîşgezek di bin serweriya Sancakbegî de bûye, ji ber ku ev Sancak ji aliyê stratejîk ve girîng bûye, bac nedida.