ÇINARALTI YAĞMURLARI

Şiirin önüme geçiyor kör karanlıklarda
Birbirine tutulmuş mısralar
Epidemi hayretlik taşıyorlar sana
Kendimi buz kalıplardan yontuyorum
Yeşiller giyiyorum sana, daha sıcak bir o kadar nahif

Yüzüme çocuksu konuşmaların çarpıyor
Tarihin asil silüetlerine layık sesin
Cılız kelebekleri andıran kuşkuların
Her şeyini böyle kişisel algılayamam ya

Biraz varıp kutsal dokunuşlara
Bu da yalan öteki de yalan
Manastır harabeleri terli vücudumuz