"Hayatın önüne attığı küçük yemleri takip edip kabuğundan
dışarı çıkıyorsun. Sonra 'Senin kabuğun nerede!' diyen
bir tokat çarpıyor yüzüne. Umut bu yüzden gitti. Yeni bir
kabuk yaratmak için. Peki, ben nereye gideceğim?"
Bazen biri gider ve geriye her şey kalır.
Mehmet, eski bir defterin sayfaları arasında, kaybolan dostu Umut'un izlerini ararken yalnızca
onun değil, kendi geçmişinin de gölgesinde gezinir.
Sonsuz gibi görünen sıradan günlerin içinde, bir köşe başında, tanıdık bir kafede, bir bakışın
ardında ya da bir şiirin satır aralarında yankılanan hatıralar vardır.